یکی از کارهایی که همیشه توی وبلاگهام انجام میدادم قبلا این بود که یک پست رو میگذاشتم تا بقیه از طریق کامنتها یک معرفی حالا به هر شکلی که دوست داشتن انجام بدن یا مثلا اگر وبلاگی دارن و کتابی رو داخلش معرفی کردن، لینک اون مطلب رو بفرستن و خودم هم یک لیست از کتابهایی که خوندم و دوست داشتم به بقیه پیشنهاد میدادم.
سال 2025 سال خوبی برای فیلمبازها بود. علیرغم اینکه روند کلی آثار تولید شده، روند جالبی نبود و ما شاهد آثار ضعیف بسیار زیادی بودیم؛ اما بازهم آثاری وجود داشتن که وقتی میرفتی و برای دیدنشان زمان میگذاشتی، پشیمان نمیشدی و میتوانستی چندینبار نگاهشان کنی. یکی از همین آثار هم، فیلم نورمبرگ با بازی بینظیر راسل کرو و رمی ملک بود.
حدودا سه ماه پیش بود که به پیشنهاد مادرم، نشستم و سه جلدی کنت مونت کریستو را خواندم. از آن کتابهایی است که میتوانی پایش بنشینی و سه چهار ساعتی بدون وقفه بخوانی و احساس خستگی هم نکنی. شبها، تا دیروقت مینشستم و میخواندمش. داستانی که دارد، روایتی که تعریف میکند، از آن روایتهایی است که نمیتوانی بیخیالش شوی.
